غزل کوچه باغی "م. گیوی"

به فدای لب لعل تو که جفتی شکر است !

به خدا بوسه تو قوتی قلب و جیگرس !

مهی من عشق تو از بهری ما دردسرس

رخ ماه تو زیارتگهی  جن و بشرس !

من به قربون گوشائی تو که از بیخ کرس

مزهء ماچ تو همچون گز اصفهونس !

دهنت معدن قند و عسل و لنبونس !

از زور سرخی لپائی تو مثال خونس !

خم ابروئی تو باریکتر از قیطونس !

قرص سیمائی تو پاکیزه چو قرص قمرس !؟

بس کی مقبولی من از فکر تو غافل نمیشم

به خدا من به کسی غیر تو مایل نمیشم !

به وصالی تو چرا یک دفه نایل نمیشم ؟

شدم از عشقی تو دیوونه و غافل نمیشم

صبح تا شوم فکری  تو در مغز من دربدرس!؟

دیگه از بهر ما  ای جونی دلم ناز نکن

ساز ما کوکه بیا جونی  ما ناساز نکون

جفتی مرغ از بر من بیخودی پرواز نکن

بند شلوار منا اولی شوم واز نکن  

جیگرم-آتشی عشقت تو دلم شعله ورس !؟

چو بشنوی سخن اهل دل مگو که خطاست........